SJ WorldNews - шаблон joomla Авто

ARSA အစြန္းေရာက္ ဘဂၤါလီ အၾကမ္းဖက္သမားမ်ား၏ လူမဆန္စြာ အၾကမ္းဖက္ တုိက္ခိုက္မႈ လုပ္ရပ္မ်ားေၾကာင္႕ ေနရပ္စြန့္ခြာ ေျပာင္းေရႊ႔လာခဲ႕ၾကသည္႕ ေဒသခံ တုိင္းရင္းသား ျပည္သူမ်ား၏ ရင္ဖြင္႕စကားသံမ်ား

Wednesday, 06 September 2017 10:03 Written by  font size decrease font size decrease font size increase font size increase font size

ေနျပည္ေတာ္          စက္တင္ဘာ        

ရခုိင္ျပည္နယ္ေျမာက္ျခမ္း၌  ARSA အစြန္းေရာက္ ဘဂၤါလီအၾကမ္းဖက္သမားမ်ား၏ လူမဆန္စြာ အၾကမ္းဖက္တုိက္ခိုက္မႈ လုပ္ရပ္မ်ားေၾကာင့္  ေဒသခံတိုင္းရင္းသား ျပည္သူမ်ားသည္

၎တို႔၏ဘုိးစဥ္ေဘာင္ဆက္ ေနထုိင္ခဲ့ၾကေသာ  ေနရပ္မ်ားကိုစြန္႔ခြာ၍ လုံၿခဳံစိတ္ခ်ရသည့္ ေက်းရြာတို႔သုိ႔ ေျပာင္းေရႊ႕ခဲ့ၾကရာ အခ်ဳိ႕သည္ လမ္းခုလတ္၌ အၾကမ္းဖက္သမားမ်ား၏ တုိက္ခိုက္သတ္ျဖတ္မႈမ်ားကို ခံခဲ့ရၿပီး အခ်ဳိ႕မွာ ထြက္ေျပး လြတ္ေျမာက္သြားၾကသည္။

အဆုိပါေနရပ္စြန္႕ခြာ ေျပာင္းေရႊ႕ခဲ့ၾကသည့္ ေဒသခံတုိင္းရင္းသား ျပည္သူမ်ားအနက္ ေမာင္ေတာၿမိဳ႕နယ္ ခေမာင္းဆိပ္ေက်းရြာရွိ လုံၿခံဳေရး ရဲကင္းစခန္းႏွင့္  ႀကိမ္ေခ်ာင္းေက်းရြာရွိ ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းတို႔၌ ေရာက္ရွိေနၾကသည့္ေဒသခံ တုိင္းရင္းသားျပည္သူမ်ား၏ အၾကမ္းဖက္တုိက္ခိုက္ သတ္ျဖတ္မႈမ်ားကို မ်က္ဝါးထင္ထင္ ေတြ႕ျမင္ခဲ့ရမႈ ရင္ဖြင့္စကားသံမ်ားကိုလည္း ယခုလိုၾကားသိခဲ့ရပါသည္-

မနန္းခင္ေထြးေအာင္ (ရခုိင္လူမ်ဳိး)၊ (ငါးရံ႕ေခ်ာင္း၊ ကသည္းေက်းရြာ)

ဒီနားမွာဆုိရင္  ညီမေလးတုိ႔ တစ္ရြာလုံးကုန္ၿပီထင္တယ္။  ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ ငါးရံ႕ေခ်ာင္းအဘက လာေျပာတယ္။ ညီမတုိ႔ ရြာကုိ ေသခ်ာ ဂ႐ုစုိက္ထားပါတဲ့၊ ဘဂၤါလီ အၾကမ္းဖက္သမားေတြ ဝင္မယ့္အစီအစဥ္ရွိတယ္လို႔ သတင္းၾကားထားတယ္ေျပာတယ္။ ညီမတုိ႔ရြာက ဥကၠ႒က သတိရွိလုိ႔ ရြာမွာ ကင္းလွည့္လုိက္ပါဆုိလုိ႔ အစ္ကုိႏွစ္ေယာက္၊ သုံးေယာက္ ကင္းလွည့္ဖုိ႔သြားတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ဘဂၤါလီ ခုတ္တယ္၊ ခုတ္တယ္လုိ႔ သတင္းၾကားတာနဲ႔ ညီမတုိ႔ ေျပးစရာေနရာမရွိဘူး။ ကေလးေတြကမ်ားတယ္။ ငါးရံ႕ေခ်ာင္းကင္းစခန္းကုိ ေျပးဆုိလုိ႔ ငါးရံ႕ေခ်ာင္း ကင္းစခန္းကုိ  ေျပးသြားတယ္။ အဲဒီစခန္းမွာ တစ္ရက္ေနတယ္။  ေျပးတဲ့ေန႔က သူတုိ႔မီးမတုိက္ေသးဘူး။ ေနာက္တစ္ေန႔မွ သူတုိ႔က ညီမတုိ႔ကုိ  ဝုိင္းထားတယ္။  စခန္းထဲမွာ ဝုိင္းထားတဲ့အခ်ိန္ ညီမတုိ႔က ေျပးမယ့္ေနရာမရွိေတာ့   ေတာင္ေပၚကုိတက္ေျပးတယ္။ ေတာင္ေပၚကုိ တက္ေျပးတဲ့အခ်ိန္မွာ သူတုိ႔ကလုိက္ေတာ့ ရဲသားေတြက သူတုိ႔ကုိေသနတ္နဲ႔ပစ္တယ္။ ပစ္တဲ့အခ်ိန္မွာ ရဲသားနည္းနည္းနဲ႔ ရြာကအစ္ကုိ ၁ဝ ေယာက္လည္းက်န္တယ္။

ရြာကုိေစာင့္ေနတာ  မိန္းမေတြေရာ တစ္ေယာက္မွ မရွိေတာ့ဘူးေပါ့။ အဝတ္အစား၊ ပစၥည္းဘာမွ မယူေသးဘူး။ အစ္ကုိေတြက ညီမတုိ႔ဆီမွာ ေသနတ္သံၾကားလုိ႔ ဘဂၤါလီအၾကမ္းဖက္သမားေတြ ဝင္ေနၿပီလားမသိဘူးဆုိၿပီး  ကယ္ဖုိ႔လာတဲ့အခ်ိန္မွာ  သူတုိ႔ကလူစုခြဲၿပီး ညီမတုိ႔ရြာကို ဝင္တုိက္တာ။ ဘယ္ေလာက္ထိ ညစ္ပတ္တဲ့ ဘဂၤါလီေတြလဲ၊ မခံႏုိင္ဘူးေနာ္။ ဒါေပမ့ဲ ကေလးေတြက မ်ားေနတယ္။ ငါးရံ႕ေခ်ာင္းမွာေနရတာ အဘကေတာ့ ေစာင့္ေရွာက္ေပးပါတယ္။ အဆင္ေျပပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ လူမ်ားေတာ့ အဆင္မေျပတာ တစ္ဖြဲ႕၊အဆင္ေျပတာတစ္ဖြဲ႕ေပါ့။ အခုေတာ့ ညီမတုိ႔ ဒီမွာေနရတာ လုံၿခဳံမႈရွိတာထက္ ညီမတုိ႔ကုိ လုံၿခဳံတဲ့ ေနရာတစ္ခုဆီ ပုိ႔ေပးေစခ်င္တယ္။ ညီမတုိ႔   ဒီေနရာကုိ  သူတုိ႔ကုိမေပးဘူး။ ဒီေနရာကို ျပန္လာလုိ႔ ရတဲ့တစ္ေန႔ ျပန္လာမယ္။ ျပန္ေနမယ္။ ညီမတုိ႔ကုိ အခုေလာေလာဆယ္ေတာ့ လုံၿခဳံတဲ့ေနရာပုိ႔ေပးပါ။ ကေလးေတြကမ်ားတယ္။ ကုိယ္ဝန္ေဆာင္ေတြလည္း ပါတယ္။ ကေလးဆုိ  ညီမမွာႏွစ္ေယာက္ရွိတယ္။ သုံးေယာက္ရွိတဲ့ အေမလည္းရွိတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ညီမတုိ႔ကုိ တတ္ႏုိင္သေလာက္ ကူညီေပးၿပီးေတာ့  ဒီေန႔ဆုိရင္လည္း ဒီေန႔လုံၿခဳံတဲ့ေနရာကုိ   ခဏေလာက္ပုိ႔ေပးၾကပါလုိ႔ အကုန္လုံးကုိ ေမတၱာရပ္ခံခ်င္ပါတယ္။ပုိ႔ေပးတဲ့သူကုိလည္း တစ္သက္မေမ့ပါဘူး။

ညီမတုိ႔အသက္ကုိ   မကယ္ရင္ေတာင္မွ ကေလးေတြရဲ႕အသက္ကုိ ကယ္တာနဲ႔အတူတူ ျဖစ္သြားၿပီ။ ျဖစ္တဲ့ေန႔ကတည္းက စားရအိပ္ရ တာဘာမွမမွန္ဘူး။ အခုဝတ္တဲ့ အက်ႌေတာင္မွ ရဲသားမိန္းမဆီက ယူဝတ္ရတာ။ ဘာပစၥည္းမွ မရခဲ့ဘူး။  ကားနဲ႔ ျပန္လာတုန္းကလည္း ရြာကုိၾကည့္တာ အကုန္လုံး မႈိင္းေနတယ္။ဘာမွမျမင္ခဲ့ရဘူး။ ဘဂၤါလီေတြ အဲဒီေလာက္ထိ ရက္စက္ဖုိ ႔မေကာင္းဘူး။ ညီမတုိ႔ သူတုိ႔ကုိဘာမွလုပ္တာလည္း မဟုတ္ဘူး။ သူတုိ႔ဒီမွာ ေနရင္လည္း ကိုယ့္ဘာသာေနပါ့လား။ သူမ်ားအုိးအိမ္စည္းစိမ္ကုိ ဘာလုိ႔ဖ်က္ဆီးတာလဲ။ ညီမတုိ႔ သူတုိ႔ကုိတစ္ခါမွ  မုိက္မုိက္႐ုိင္း႐ုိင္း စကားတစ္ခြန္းေတာင္ မေျပာဖူးဘူး။ အခု ခုတ္တဲ့သူကလည္း ကုိယ့္ရြာနားမွာ အလုပ္လုပ္တဲ့ ဘဂၤါလီဆုိၿပီး အနားသြားလုိက္တာကို အခုတ္ခံလုိက္ရတာ။ သူတုိ႔က ညကုိဝင္ဖုိ႔ စီစဥ္ထားတာ။    ညီမတုိ႔ရြာက ဥကၠ႒က အၿမဲတမ္းသတိရွိလုိ႔    ညီမတုိ႔ေန႔ခင္းမွာ ေျပးခ်ိန္ရတာ။ တျခားဟိႏၵဴ ရြာတစ္ရြာဆုိရင္ အကုန္လုံး ကုန္တယ္ေျပာတယ္။ ညီမတုိ႔ကုိ ႏုိင္ငံေတာ္အစုိးရက ဒီေနရာမွာေနလုိ႔ခ်ေပးထားတာ။  ဒါေၾကာင့္လည္း   ငါးရံ႕ေခ်ာင္း ကသည္းရြာဆုိၿပီးရွိတာ။ ညီမတုိ႔ လုံၿခဳံတဲ့အခ်ိန္ ျပန္လာမယ္။ ညီမတုိ႔ေနရာကုိ သူတုိ႔ကုိ မေပးႏုိင္ဘူး။  ညီမတုိ႔  ကုိယ့္ဘာသာကုိယ္ ရွာစားမယ္။ အကူအညီ အမ်ားႀကီးေပးပါလုိ႔လည္း မေတာင္းခ်င္ဘူး။  ဘာလုိ႔လဲဆုိေတာ့ ျဖစ္ေနတာေတြက တစ္ေနရာတည္း မဟုတ္ေတာ့ အဲဒါကုိ ခဏေလာက္ စီစဥ္ေပးၾကပါလို႔ ေမတၱာရပ္ခံအပ္ပါတယ္။

မၿဖဳိးၿဖိဳးေအး (ငါးရံ႕ေခ်ာင္း၊ ကသည္းေက်းရြာ)

၂၄ ရက္(ေသာၾကာေန႔) မနက္ ၃ နာရီခြဲ ၄ နာရီေလာက္က  ငါးရံ႕ေခ်ာင္းရြာကေန ဖုန္းဆက္ဖုိ႔သြားပါတယ္။  သြားတဲ့လူသုံးေယာက္ကုိ ဘဂၤါလီေတြက ဝုိင္းလုိက္ေတာ့    တစ္ေယာက္စီခြဲၿပီး လုိက္တယ္။ တစ္ေယာက္က ေျပးတဲ့အခ်ိန္   ေနာက္က ဓားေမာက္နဲ႔လုိက္သတ္လို႔  လက္ခံလုိက္တာ လက္တစ္ျခမ္း ပါသြားတယ္။ အဲဒီေန႔ကစလုိ႔ ငါးရံ႕ေခ်ာင္းစခန္းကုိ သြားခဲ့တယ္။ ကေလးေတြနဲ႔ ေသာၾကာေန႔ ညေန ၄ နာရီေလာက္ကစၿပီးေတာ့ပါ။

အေပၚကုိေျပးၿပီးျမင္ၾကည့္လုိက္ရင္ အေပၚက ေခ်ာက္ေပါ့ေနာ္။ သူတုိ႔ ျဗဳန္းခနဲ မဝင္လုိ႔သာ နည္းနည္း အသက္ရွင္တာပါ။ ဝင္လာလုိ႔ရွိရင္ေတာ့ ေျပးဖုိ႔လမ္းေပါက္ ဘာမွမက်န္ေတာ့ပါဘူး။ တကယ္လုိ႔သူတုိ႔သာ ဝင္လာလုိ႔ရွိရင္ ကြၽန္မေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလးကုိ ဒုကၡေရာက္မွာပါ။ ကေလးေတြနဲ႔က စားတာေသာက္တာလည္း အဆင္မေျပဘူး။ ေနတာထုိင္တာလည္း မရဘူး။ ေၾကာက္တာေတာ့  ေတာ္ေတာ္ကို ေၾကာက္တယ္။ ကေလးႏွစ္ေယာက္က ေနာက္နည္းနည္းၾကာေတာ့  ေနမေကာင္းျဖစ္လာတယ္။ ေနာက္ထပ္ ရြာသူရြာသားေတြလည္းအကုန္ေနမေကာင္း ျဖစ္လာၾကတယ္။ ေနရထုိင္ရတာလည္း အဆင္မေျပဘူး။ စားရေသာက္ရတာလည္း ဘယ္လုိမွ အဆင္မေျပတဲ့ဟာမွာ စားရေသာက္ရတာကုိေတာ့ မလုိေတာ့ပါဘူး။ ကြၽန္မတုိ႔ေနရတာ နည္းနည္းလုံၿခဳံတဲ့ေနရာကုိ လုိခ်င္ပါတယ္။ ေနာက္ကုိၾကည့္လုိက္တဲ့အခါ ေတာင္ေစာင္းပဲရွိတယ္။ ဘဂၤါလီေတြ ပတ္ပတ္လည္ဝုိင္းထားတယ္။ မေတာ္လုိ႔လာခဲ့ရင္ အဲဒီေနရာမွာ အကုန္လုံးေသမွာပဲ၊ တကယ္ေတာ့ ငါးရံ႕ေခ်ာင္းရြာသားေတြက လူနည္းစုေပါ့ေနာ္။ ကေလးေတြပဲမ်ားတာပါ။ ေယာက်္ားေတြလည္းနည္းပါတယ္။  နယ္ျခားေစာင့္ ရဲစခန္းက  ဒီဘက္ကုိလာလုိက္ပါဆုိေတာ့ စခန္းကုိသြားၿပီး ရက္ေပါင္း ၁ဝ ရက္ေလာက္ ေနတာေပါ့ေနာ္။  စစ္ေၾကာင္းကလာလုိ႔ မေန႔ကမွ ခေမာင္းဆိပ္ကုိ  ေရာက္တာပါ။

ကေလးေတြဖ်ားတာနာတာလည္း မေန႔ကေတာ့ တပ္ထဲမွာေဆးခန္းေတြ ဘာေတြ သြားျပေပးတယ္။  တပ္ကေတာ့ အဆင္ေျပေအာင္ လုပ္ေပးပါတယ္။ စစ္ေၾကာင္းက မေန႔ကလာေခၚတဲ့အတြက္ ေက်းဇူးလည္း အမ်ားႀကီးတင္ပါတယ္။ အခုထိေနရထုိင္ရတာ ဘယ္လုိမွ အဆင္မေျပေသးလုိ႔ ဒီထက္ေကာင္းတဲ့ေနရာ တစ္ခုကုိ ေခၚသြားေစခ်င္ပါတယ္။

ဦးရီဘု (ၿမဳိလူမ်ဳိး)၊ ေလးမ်ဳိးေကသီရြာ

ကြၽန္ေတာ့္အသက္ ၆၆ ႏွစ္ထဲမွာ ဒီလုိမ်ဳိး တစ္ခါမွ မြတ္စလင္လူမ်ဳိးက လုပ္ႀကံတာကုိ မႀကဳံဖူးဘူး။ အခုထိဆုိရင္ ၁ဝ ရက္ေလာက္ရွိၿပီ။ ပုိဆုိးလာတယ္။ အခုထိေနမယ္ဆုိလည္း ရြာသားတစ္ေယာက္မွ က်န္မွာမဟုတ္ဘူး။ ဓားခုတ္ခံရမွာလည္း   ဘဂၤါလီေတြက ဆုိးတယ္။  တပ္နဲ႔ ရြာသားေတြ တုတ္၊ ဓားေတြနဲ႔ ကာကြယ္ေပးလုိ႔ ေလးငါးေျခာက္ရက္ခံတာ၊  ဘဂၤါလီေတြက ဝုိင္းထားတယ္။ မိန္းမျဖစ္ျဖစ္၊ ကေလးျဖစ္ျဖစ္ သတ္မယ္လုိ႔ သတင္းၾကားလုိ႔ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ မေနရဲဘူး။ သူတုိ႔ကအုိးအိမ္ေတြကုိ မီးတုိက္ၿပီး  ထြက္ေျပးတာလည္းရွိတယ္။

ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ အုိးအိမ္မရွိဘဲနဲ႔ ေတာင္ယာမဲ့၊ လယ္မဲ့၊ ကြၽဲမဲ့၊ ႏြားမဲ့ အကုန္ျဖစ္ၿပီး ဒီေနရာမွာ လာေနရတယ္။ ဘာလုိ႔လာရတယ္ဆုိေတာ့ ဒီေနရာမွာ လုံၿခဳံေရးရွိလို႔  လုံၿခဳံတဲ့ေနရာကုိ လာရတာပါ။ တခ်ဳိ႕က ေတာင္ေပၚေျပးတယ္။ မလုံၿခဳံတဲ့အတြက္၊ အားကုိးစရာမရွိတဲ့အတြက္ အစုိးရရွိတဲ့ေနရာ၊ တပ္မေတာ္ရွိတဲ့ ေနရာကုိ  လာရတာပါ။  ဒီေနရာမွာ ခုိလႈံရတာေကာင္းပါတယ္။ အရင္က ဒီလုိမ်ဳိးျပႆနာျဖစ္တာ၊ မြတ္စလင္လူမ်ဳိးက  ေသာင္းက်န္းတာမရွိပါဘူး။  ဒီတစ္ေခါက္ေတာ့ ပုိၿပီးေသာင္းက်န္းေနလို႔ ေျပးရတာရွိတယ္။

ထြန္းထြန္းေအာင္(ေခၚ) အန္တုိနီကသည္းလူမ်ဳိး၊ ငါးရံ႕ေခ်ာင္း၊ ကသည္းရြာ(နတလ)

ကသည္းရြာမွာ   ရြာသားတစ္ေယာက္နဲ႔ ကင္းေစာင့္ခုိင္းလုိ႔ ထြက္လာရင္း ေတာင္ေပၚက ဘဂၤါလီေတြ ဆင္းလာၿပီး ဓားနဲ႔လာခုတ္တာ ခံရတယ္။ သူတုိ႔က သုံးေယာက္သြားတာ။ တစ္ေယာက္ကေခါင္း၊ ေျခေထာက္၊ ေပါင္နဲ႔ ဗုိက္ေတြမွာ ဒဏ္ရာရသြားတယ္။ ေနာက္တစ္ေယာက္က ေနာက္ေက်ာကုိ ခုတ္တဲ့အခ်ိန္မွာ လက္နဲ႔ကာလုိက္တာ  လက္ပါသြားတယ္။မိန္းမေတြေရာ၊  ကေလးေတြေရာ  သူတုိ႔က တအားေၾကာက္ၿပီး ဘယ္လုိေျပာရမလဲဆုိေတာ့ ေနရတာအဆင္မေျပဘူး။ ျဖစ္တဲ့ဟာေတာ့ ျဖစ္သြားၿပီ။ အခုေအးေအးေဆးေဆး လုံၿခဳံတဲ့ေနရာကုိ ေသေသခ်ာခ်ာေနခ်င္ပါတယ္။

မသီတာ(ၿမဳိလူမ်ဳိး)၊ ေလာင္းဒုံေက်းရြာ၊ ႀကိမ္ေခ်ာင္း

ညီမတုိ႔အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴးကုိ တုိင္ပင္ၿပီးေတာ့ ဒီကုိလာခ်င္တယ္ဆုိၿပီး ညီမတုိ႔လာေရာက္ ခုိလႈံတာပါ။ ညီမတုိ႔မွာ အခက္အခဲေတာ့ ရွိပါတယ္။ ဘယ္လုိပဲျဖစ္ျဖစ္ ညီမတုိ႔ကုိေဆးေတြလည္း ေပးပါတယ္။ အခုေလာေလာဆယ္ေတာ့ ညီမတုိ႔ျပည့္စုံတယ္လုိ႔ ေျပာခ်င္ပါတယ္။ ဌာနဆုိင္ရာကလည္း ေနမေကာင္းတဲ့လူေတြကုိ ေဆးကုသေပးပါတယ္။  ကြၽန္မတုိ႔ေနတဲ့ရြာကုိ ျပန္မသြားရဲေတာ့ပါဘူး။ ဘဂၤါလီေတြက ၿခိမ္းေျခာက္ေနပါတယ္။ ကြၽန္မတုိ႔ကုိမီး႐ႈိ႕မယ္၊ သတ္မယ္နဲ႔ေပါ့ေနာ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ကြၽန္မတုိ႔ ဒီမွာလာေနတာပါ။ ကြၽန္မတုိ႔က အင္အားနည္းပါတယ္။  ကုိယ့္ဘာသာပဲ ကင္းေစာင့္ေနတာပါ။   ကြၽန္မတုိ႔ အရမ္းေၾကာက္ပါတယ္။ ျဖစ္ႏုိင္ရင္ လုံၿခဳံေရးေတာ့ ေပးေစခ်င္ပါတယ္။

Read 1647 times
Rate this item
(1 Vote)
Last modified on Wednesday, 06 September 2017 10:10

Latest from ေကတု