အခန်းဆက်ဝတ္ထုရှည်

ကိုယ်နှင့်သက်ကို နှင်းဆက်အပ်မည်

ကိုယ်နှင့်သက်ကို နှင်းဆက်အပ်မည်

အမှတ်စဉ် (၆၇)

အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ဗိုလ်ရဲမောင်တွင် ပထမပတ်ကျောင်းသားများအတွက် ငါးပိကြော်များပါလာသည်။ ဗိုလ်လောင်းအားလုံး သဘောတူညီချက်အရ ငါးပိကြော်တစ်ဘူးကို မနီလာတွင်ပင်ဖောက်၍ စားပစ်လိုက်ကြပါသည်။ထမင်းသာစားရ၍ အာသာမပြေပါ။ မုန့်ဆာနေ၍ ပါးစပ်မှထုတ်ဖော်ပြောမိသောအခါ ကိုလူမော်(ဗိုလ်မှူးကြီးအငြိမ်းစား)က “ကလေးမုန့်လက်ညှိုး စားချင်နေပြီ” ဟု ကျွန်တော့်ကို ကလေးသူငယ်သဖွယ် ကျီစယ်ခြင်းခံရပါသည်။

ကိုယ်နှင့်သက်ကို နှင်းဆက်အပ်မည်

ကိုယ်နှင့်သက်ကို နှင်းဆက်အပ်မည်

အမှတ်စဉ် (၆၅)

နံနက်ပိုင်း သင်္ကြန်ပွဲပြီးဆုံးသွားသောအခါ သင်္ဘောတာဝန်ခံဗိုလ်ကြီးနှင့် ဆရာဗိုလ်ဟတက “ပျော်လည်းပျော်ကြ၊ ရေငုပ်သင်္ဘော လည်းကြည့်ကြ” ဟု သတိပေးကြသည်။ ရေငုပ်သင်္ဘောသည် ပတ်ဝန်းကျင်မှ အချိန်မရွေးပေါ်လာနိုင်သည်။

ကိုယ်နှင့်သက်ကို နှင်းဆက်အပ်မည်

ကိုယ်နှင့်သက်ကို နှင်းဆက်အပ်မည်

အမှတ်စဉ် (၆၄)

မဲခေါင်၀ (Months of Me Kong) တွင် စင်ကာပူမှအုပ်စုနှင့်အတူ ထွက်လာခဲ့သော အခြားသင်္ဘောများကို တွေ့ရှိရပါသည်။ ရော့ကိုယိုမာရုသင်္ဘောကို  ကျောက်ချရပ်နားလိုက်သဖြင့် ရေမြှုပ်ဗုံးထိ၍ပေါက်သွားသော ယာယီပြုပြင်ဖာထေးခဲ့သည့်အပေါက်ကို ဆက်လက်ပြုပြင်ဦးမည်လားဟု ထင်မိပါသည်။ သို့သော် မပြုပြင်တော့ဘဲ မနီလာရောက်မှ ပိုမိုစိတ်ချရအောင်ပြုပြင်တော့မည်ဟု  သိရပါသည်။

ကိုယ်နှင့်သက်ကို နှင်းဆက်အပ်မည်

ကိုယ်နှင့်သက်ကို နှင်းဆက်အပ်မည်

အမှတ်စဉ် (၆၁)

သင်္ဘောဆိပ်သို့ပစ္စည်းများပို့ပြီးနောက် ကျွန်တော်တို့နှင့်အတူပါလာသော အကူတပ်ကြပ်ကြီး မအေးဆာဝါက ကျွန်တော်နှင့်  ကိုသန့်ဇင်၊ ကိုခင်စိုးတို့ကိုခေါ်၍ မြို့တွင်းသို့သွားကြရသည်။  မြို့တွင်းဆိုင်တစ်ဆိုင်တွင် ကျွန်တော်တို့ခွဲတမ်း(Ration) ရထားသော စီးကရက်ဘူး ၁၅၀ ကို သကြားနှင့် လဲလှယ်ကြရသည်။