အခန်းဆက်ဝတ္ထုရှည်

ငယ်ဘဝ

ယမန်နေ့မှအဆက်

ဤခရီးစဉ်လေးမပြီးစေချင်။ မကုန်စေချင်။ စက္ကန့်တိုင်းမှာ ကြည်နူးစရာပျော်စရာ။ ရှုခင်းအလှများကို နှစ်ယောက်အတူကြည့်ကြ၊ ခံစားကြရသည်။ ရွှေကြက်ယက် လမ်းဆုံရောက်သောအခါ နှစ်ယောက်အတူဆင်း ကြသည်။ မောင်ငြိမ်းချမ်းက အရင်ဆင်းပြီး လက်ကလေးကမ်းပေးသည်။ မို့မို့က မောင်ငြိမ်းချမ်းလက်ကို အားပြုပြီး ကားပေါ်မှဆင်းသည်။ နှစ်ယောက်အတူ လျှောက်ခဲ့ကြ၏။

ငယ်ဘဝ

ယမန်နေ့မှအဆက်

အပြန်ခရီးတွင် မို့မို့ပါသောကားပေါ်မှာ လိုက်ခဲ့ရန် သူငယ်ချင်းများက လှမ်းခေါ်သည်။ မောင်ငြိမ်းချမ်း ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။

သီတာဒေဝီမင်းသမီးလေးပါသောကားကိုလည်း မောင်ငြိမ်းချမ်းမလိုက်ဖြစ်ပါ။ သို့သော် ဘာကြောင့် မှန်းမသိ။ ထိုကားထွက်သွားသည်ကို ငေးကြည့်နေမိသည်။ လူကစိတ်နှင့်ကိုယ်နှင့်မကပ်ချင်။ ကိုယ်အမြတ် တနိုးတန်ဖိုး ထား၍ချစ်မိသူက ကိုယ့်ကိုလုံးဝ စိတ်မဝင်စားပါဆိုသော စာအတွက် ရင်မှာနာကျင်ခံစားနေရသည်။ ဘာဆက်လုပ်ရမှန်းလည်း မသိ။ ငေးငေးငိုင်ငိုင် ကျန်ရစ်ခဲ့သော မောင်ငြိမ်းချမ်းနောက်ဆုံးကျန်သော ကားနှင့် လိုက်ပါလာခဲ့သည်။

ငယ်ဘဝ

ယမန်နေ့မှအဆက်

လှလှရီက ဆက်ပြောချင်ပုံမရ။

“ကျွန်တော်သူ့ကို မိတ်ဆက်စကားပြောလို့ရမလား” မောင်ငြိမ်းချမ်းစူးစမ်းကြည့်ခြင်းဖြစ်၏။

“အမယ်လေး မလုပ်ပါနဲ့ ရှက်တာနဲ့ သေတောင်သွားဦးမယ်”

မောင်ငြိမ်းချမ်း ဘာမျှမပြောချင်တော့ပါ။ မလွယ်ပါလားဟုလည်း စိတ်အားပျက်ရသည်။ မောင်ငြိမ်းချမ်းက ပြန်ခါနီးမှာ မို့မို့နှင့်အခန်းဖော် ထွေးထွေးနှင့် စကားပြောရင်း...

“အခန်းနံပါတ် ဘယ်လောက်လဲ...” ဟု ထွေးထွေးကို မေးသည်။

ငယ်ဘဝ (လယ်တွင်းသားစောချစ်)

ယမန်နေ့မှအဆက်
တက္ကသိုလ်ကျောင်းဖွင့်၍ ပြန်သွားရတော့မည့်အခါတွင် မောင်ငြိမ်းချမ်း ချွေချွေတာတာသုံး၍ ချန်ထားသော ငွေလက် ကျန်ရှိပါ၏။ သို့သော် ဦးလေးက မိဘတို့ ထုံးစံအတိုင်း ကျောင်းသွားမည့် မောင်ငြိမ်းချမ်းကို ပိုက်ဆံ ပေးချင်သည်။ ''မခင်ရေ...လုပ်ပါဦး၊ လူလေး ကျောင်းသွားတော့မှာ ပိုက်ဆံပေးဖို့လုပ်ပါဦး'' မောင်ငြိမ်းချမ်း၏ နှမကို လှမ်းပြောသည်။
မောင်ငြိမ်းချမ်း သိပါသည်။ အိမ်မှာပိုက်ဆံမရှိ။ နှမလေးက ရက်ကန်းခတ်ပါသည်။ လက်ခစားနှင့်ခတ်ရ ခြင်းဖြစ်၏။ သို့သော် ထိုလက်ခလေးများမှာ လယ်စရိတ်၊ ယာစရိတ် မပေးမဖြစ်သည်တို့အတွက် ကြိုတင်ယူသုံး ထားပြီးဖြစ်ပါသည်။

ငယ်ဘဝ

ယမန်နေ့မှအဆက်

မောင်ငြိမ်းချမ်း ဝါသနာပါသည်က စာဖတ်၊ စာရေးမောင်ငြိမ်းချမ်းဖြစ်ချင်သည့် ရည်မှန်းချက်က စာရေးဆရာ။

ငါးတန်းမြန်မာစာ ဆရာမဒေါ်အေးငွေ ပြောကတည်းက စာရေးဆရာဖြစ်ချင်ခဲ့သည်။ မန္တလေးဝိဇ္ဇာနှင့်သိပ္ပံတက္ကသိုလ်မှာ မြန်မာစာအဓိကဘာသာနှင့် တက်ရန်ပထမဦးစားပေးတင်လိုက်သည်။ ဒုတိယနှင့် တတိယဦးစားပေးမှာ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းတက္ကသိုလ်များဖြစ်သည်။

တက္ကသိုလ်တက်ရန် ဦးစားပေးဘာသာရပ်ကို ရွေးပြီးပြီ။ မောင်ငြိမ်းချမ်း  အောင်စိတ်နှင့်တက်ကြွနေသည်။ သို့သော် တက္ကသိုလ်တက်ရန်အတွက် ငွေကြေးပြည့်စုံခြင်းမရှိ၊ လမ်းညွှန်စာအုပ်ပါ စာပိုဒ်တစ်ခုအတွက်သာ အားတက်စရာရှိသည်။