အခန်းဆက်ဝတ္ထုရှည်

အရေးကြီးပြီ သွေးစည်းကြစို့

ယမန်နေ့မှအဆက်

“ဟုတ်တယ်။ ဒါလောက်တော့ ခင်ဗျားတို့ဌာနချုပ် ပြောမနေပါနဲ့ဗျာ။ ကျွန်တော်တို့တိုင်းမှူးနဲ့ပဲ ပြီးနိုင် ပါတယ်။ ဒီဟာက သူ့နယ်မဟုတ်လား။ နယ်ဖွံ့ဖြိုးမှုဟာ သူ့တာဝန်ပဲ။ ကျွန်တော်လည်း ကြုံရင်ပြောထား လိုက်ဦးမယ်”

အရေးကြီးပြီ သွေးစည်းကြစို့ (၁၉၇၁ခုနှစ်၊ အမျိုးသားစာပေဆုရ ၀တ္ထုရှည်)

ဆောင်းပါးရှင်-ကျော်အောင်

ယမန်နေ့မှအဆက် ထိုညတွင်   သောင်းဒန်သည်   လအကရုံးသို့  လိုက်သွားကာ ဗိုလ်ကြီးဘကြိုင်၊ ဒုတိယဗိုလ်မှူးကြီး သိန်းအောင်တို့နှင့်အစီအစဉ်များ ရေးဆွဲတိုင်ပင်သည်။

အထူးသဖြင့် လုံခြုံရေးကိစ္စသည် အရေးကြီးသည်။

ထို့နောက် စားရေးသောက်ရေးကိစ္စများ နှစ်ဦးစလုံးက အတတ်နိုင်ဆုံးအကူအညီပေးပါမည်။ ထိုထက်ပို၍ အစစအရာရာ ဦးစားပေး၍ကူညီပါမည်ဟု ကတိပေး ကြသည်။

ပြန်လာလျှင် ဘုရားတန်ဆောင်းထဲတွင် အားလုံး ငြိမ်နေသည်ကိုတွေ့ရသည်။ အချိန်ကား ည ၁၁ နာရီ ခန့်ရှိနေပြီ။ အင်ဂျင်နီယာလေး ကိုအောင်ကြီးတစ်ယောက် မအိပ်သေးဘဲ အလုပ်သမားလေးငါးယောက်နှင့်ဝိုင်းဖွဲ့ စကားပြောနေသည်ကို တွေ့ရသည်။

အရေးကြီးပြီ သွေးစည်းကြစို့

ယမန်နေ့မှအဆက်

သီရိတံတားဆောက်စဉ်က လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် တို့ကို သောင်းဒန်စည်းရုံးသည်။ လှမင်းနည်းတူ အခက်အခဲရှိကြသူများသာ များသည်။ အချို့က ရန်ကုန်တွင် လင်ရော မယားပါ အလုပ်လုပ်နေကြသည်။ အချို့ကား တစ်ယောက်တည်းသာ အလုပ်လုပ်သည်။ ယင်းတို့ထံသို့ အိမ်တိုင်ရာရောက် လိုက်တန်လိုက်ရသည်။ အချို့ကား အိမ်ကမိန်းမကို တိုင်ပင်နေစရာမလို။ မိန်းမ အင်တင်တင် လုပ်နေလျှင် မိန်းမဆီလိုက်သွားပြီး စည်းရုံးရသည်။

သောင်းဒန်နှင့်သာ အလုပ်လုပ်ရမည်ဆိုလျှင် ဘယ်နေရာမှာ လုပ်ရလုပ်ရ လုပ်မည်ဆိုသည့်သူလည်း ရှိသည်။

အရေးကြီးပြီ‌ သွေးစည်းကြစို့

ယမန်နေ့မှအဆက်

ဒါဘယ်လိုလုပ်ရတာလဲ။ ဒီအဖြေကိုရအောင် ဘယ်လိုတွက်သလဲ။ ဦးလှစိုးကလည်း သူ့ကိုစိတ်ရှည် လက်ရှည်ပြပေးသည်။ မသိ၍မေးလာသည်ကို စေတနာနှင့် နားလည်အောင်ရှင်းပြသည်။ မသိလျှင်မေးရမည်။ မတတ်လျှင်သင်ရမည်။ မေးရဖို့သူမရှက်။ သင်ကြားရဖို့လည်း သူစိတ်အားထက်သန်သည်။ သို့မှပညာရမည်။ ပညာရမှ သူ့လုပ်ငန်းတွင် အထောက်အကူဖြစ်မည်။

အရေးကြီးပြီ သွေးစည်းကြစို့

ယမန်နေ့မှအဆက်

သို့သော်  စိန်စိန်ကား  သူ့ကိုမေ့လေပြီ။  သူကမူ မေ့၍မရ။  ထိုကာလကား  သောင်းဒန်တစ်သက်တွင် စိတ်အဆင်းရဲဆုံး ကာလတစ်ခုဖြစ်လေသည်။